Welkom Gast
Inloggen | Registreren | Uitloggen
Forum Index » De dampende mens » Cannabis en kanker
Cannabis en kanker
Apr 03 2012, 21:24
Moderator
Posts: 14
Kankerpatiente kiest voor zichzelf en voor cannabis

De meeste patienten die we ontmoeten laten wel een diepe indruk achter, maar Sandra is iemand die we helemaal niet snel zullen vergeten. Als je al 20 jaar weet dat je kanker hebt en op sterven na dood bent geweest en dan toch nog zo'n gezellig mens kan zijn, bij wie je je eigenlijk gewoon op visite waant i.p.v. op werk-bezoek, dan heb je daar toch veel bewondering voor.
In 1981 op 34 jarige leeftijd begon de ellende met de ontdekking van baarmoederhalskanker. Nadat alles weg geopereerd was, werd ze genezen verklaard. Helaas bleek 2 jaar later deze diagnose van de behandelende artsen te optimistisch: de kanker had zich voortgezet in de nieren. Een moeilijk periode begon met wel liefst 68 chemo-kuren in een tijdspanne van 2 jaar. Haar kinderen zeggen over toen:"Ze sprak wel, maar ze was er niet". Deze periode is voor haar een blanco pagina, de komst van 2 kleinkinderen heeft ze niet bewust mee kunnen maken. Als je haar dit hoort vertellen geloof je bijna je oren niet. Hoe kan het dat een mens 76 pillen per dag moet innemen tot ie er zo ziek van wordt dat ie bijna overlijdt aan een medicijnvergiftiging?! De artsen en specialisten bleken langs elkaar heen te werken en medicijnen voor te schrijven die bij Sandra tot bloedingen leidden uit alle lichaamsopeningen. Omdat haar nieren nog maar 25% functie hadden door de kanker kon het lichaam nooit alle gifstoffen afvoeren en gaf haar lijf het bijna op. Ook morfine was inmiddels een niet weg te denken gang in het dagelijkse pillen-menu. Het lukte haar uiteindelijk om daarvan af te kicken en op minder zware pijnmedicatie redelijk de dag en nacht door te komen. Toen ontmoette ze een reuma-patiƫnt die haar vertelde dat hij met marihuana was begonnen. Zijn handen stonden krom en hij kon ze bijna niet meer gebruiken. Na een tijdje viel het haar op dat zijn handen veel rechter kwamen te staan en dat ze weer beter functioneerden. Dit was voor haar aanleiding om het ook te gaan proberen met marihuana. In de vorm van thee gebruikt ze het inmiddels zo'n 3 jaar. Het helpt haar redelijk bij het verzachten van de pijn. Via een tante van ons hoorde ze over de verdamper en zo kruisten onze wegen elkaar. Het gebruik ervan bevalt haar erg goed: "het werkt sneller dan de thee en het is niet zo vies", aldus Sandra. Ook het feit dat haar nieren beperkt werken maakt dat het inhaleren van damp beter voor haar is dan het innemen van vocht. Als je al weinig kan drinken kun je beter iets lekkers nemen. Ze gaat 2 maal per week naar het ziekenhuis om vocht af te laten voeren via een canule en hoeft nog net niet aan de dialyse.
Gelukkig kan ze een redelijk zelfstandig leven leiden in haar eigen huis met behulp van de thuiszorg en haar kinderen. "Het is wel eens vermoeiend om de vele verschillende thuiszorg-hulpen elke keer opnieuw te moeten uitleggen waar alles in huis staat maar ze kunnen je soms ook enorm aan het lachen maken", aldus Sandra. Zo vertelde ze dat ze eens een vrouw uit Columbia had, die op een ochtend haar hoogpolige tapijt in de bijkeuken met een grasmaaier te lijf ging en daar mooie cirkels in te voorschijn toverde. Ondanks dat ze zich op dat moment doodziek voelde moest ze er verschrikkelijk om lachen. Haar gevoel voor humor en haar kleinkinderen zijn voor haar het beste medicijn, zegt ze. Haar kinderen vragen haar regelmatig mee op vakantie, waar ze erg van geniet. Met deze geneugten des levens en de marihuana maakt ze er het beste van en kan ze van het leven genieten. "Het is moeilijk als de mensen je niet serieus nemen en ik elke keer opnieuw moet uitleggen over mijn ziekte en mijn gebruik van marihuana, maar ik doe wat het beste is voor mezelf, wat ze er ook van vinden!" (Naam is fictief)